۳ اکتبر ۲۰۲۶ – یک مطالعه جدید نشان داد که بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ که داروهای ضدالتهابی رایج شامل پردنیزون، ایبوپروفن یا ستیریزین مصرف می‌کردند، نسبت به افرادی که این داروها را مصرف نمی‌کردند، ۳۷ تا ۶۴ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به عوارض تهدیدکننده بینایی ناشی از رتینوپاتی دیابتی بودند.

این کاهش خطر با فنوفیبرات، دارویی که به داشتن خاصیت محافظتی در برابر عوارض چشمی دیابت شناخته شده است، قابل‌مقایسه بود. با این حال، ارتباط مشابهی با گاباپنتین که یک داروی مسکن بدون فعالیت ضدالتهابی است، مشاهده نشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که کنترل التهاب ممکن است در کاهش خطر رتینوپاتی دیابتی تهدیدکننده بینایی نقش داشته باشد.

این مطالعه توسط دکتر هنری اس. و همکارانش در نشریه  Ophthalmologyمنتشر شد. برای ارزیابی جامع اثر محافظتی داروهای ضدالتهابی رایج، پژوهشگران یک مطالعه هم‌گروهی گذشته‌نگر را با استفاده از پرونده‌های الکترونیک سلامت (EHR) از شبکه همکاری  TriNetXایالات متحده در بازه زمانی ۱ ژانویه ۲۰۰۵ تا ۱ مارس ۲۰۲۵ انجام دادند. این مطالعه شامل بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ با سابقه مراجعات چشم‌پزشکی بود که حداقل دو نسخه از هر یک از داروهای زیر را دریافت کرده بودند: ستیریزین، ایبوپروفن، پردنیزون، فنوفیبرات (کنترل مثبت) و گاباپنتین (کنترل منفی و مقایسه‌گر فعال).

هر گروه به‌صورت ۱:۱ بر اساس نمره تمایل برای ۴۴ متغیر در میان افراد غیرمصرف‌کننده همسان‌سازی شد که منجر به تعداد جفت‌های همسان‌سازی‌شده بزرگی بین ۱۸,۷۶۲ تا ۸۶,۸۴۶ گردید. پژوهشگران پیامدهای بروز ادم ماکولا (DME) و رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو (PDR) را برای سه سال پس از شاخص با استفاده از پنل هشت‌موردی NCO چشم‌پزشکی، تحلیل حساسیت  E-valueو نُه تحلیل حساسیت دیگر بررسی کردند.

یافته‌های کلیدی:

•   مصرف ستیریزین با ۳۸ درصد کاهش در بروز  DMEیا ادم ماکولا (نسبت خطر [HR]= ۰.۶۲) و ۴۱ درصد کاهش در بروز  PDRیا رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو(HR= ۰.۵۹) همراه بود.

•   ایبوپروفن اثرات محافظتی قابل‌توجهی در برابرDME (HR= ۰.۶۳) وPDR (HR= ۰.۴۸) نشان داد؛ پردنیزون قوی‌ترین کاهش را برای DME(HR= ۰.۴۶) و PDR (HR= ۰.۳۶) نشان داد.

•   فنوفیبرات (کنترل مثبت) کاهش‌های قابل‌مقایسه‌ای را نشان داد ( HRبرای DME= ۰.۵۷؛ HR برای PDR= ۰.۵۹)، در حالی که گاباپنتین (کنترل منفی) هیچ ارتباط محافظتی نشان نداد (HR برای DME=۰.۹۵؛  HRبرای PDR=۱.۰۴). مقادیر  E-valueنقطه‌ای برای داروهای مورد بررسی بین ۲.۵۷ تا ۴.۹۷ بود و یافته‌ها در هر نُه مدل تحلیل حساسیت ثابت ماندند.

به‌طور خلاصه، مصرف داروهای مذکور به‌طور قابل‌توجهی با کاهش بروز ادم ماکولا و رتینوپاتی دیابتی در بیماران دیابتی پس از ۳ سال مرتبط بود. نتایج این مطالعه به‌وضوح نشان می‌دهد که باید چنین پژوهش‌هایی برای توسعه داروهای ضدالتهابی به‌منظور پیشگیری از مشکلات چشمی مرتبط با دیابت انجام شود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/ophthalmology/news/common-anti-inflammatory-drugs-linked-to-lower-risk-of-vision-threatening-diabetic-retinopathy-study-180447